Refugees crisis in Europe.

The Crisis. This is how I name it. Cry. Pray. They suffer unreasonably. Madness. This world is not my home.

Ήταν στιγμές - Ευχαριστία.

Ήταν στιγμές που φόβος, τρόμος, απογοήτευση, απελπισία χτυπούσαν. Κι εσύ δεν έβλεπες φως, μήτε ελπίδα.

Ήταν στιγμές που μόνη απάντηση έβρισκες σε ένα Βιβλίο. Τυφλά ήθελες να εμπιστευτείς τις υποσχέσεις. Δεν κατανοούσες το πως και το γιατί.

Βεβαιότητα, ακράδαντη αλήθεια, γεγονός - πως κάποια βιώματα δεν ήθελες ποτέ σου να τα ζήσεις. Έτρεμες στη σκέψη και μόνο. Σε κάποια ακόμα τρέμεις και δεν πρόκειται ποτέ να συμβούν. Γιατί δε θα αφήσει το πόδι σου να προσκόψει σε πέτρα. "Επειδή, τους αγγέλους του θα προστάξει για σένα, για να σε διαφυλάττουν σε όλους τους δρόμους σου. Θα σε σηκώνουν επάνω στα χέρια τους, για να μη προσκόψεις το πόδι σου σε πέτρα." (Ψαλμός 91:11-12.)

Ο χρόνος κυλάει. Γιατί σε μένα; Κραυγή βαθιά απ' την ψυχή. Μα περπατάς, δε σταματάς. Δε γονατίζεις. Το βήμα επιταχύνεις και προς έκπληξή σου αρχίζεις να τρέχεις. Και δεν κουράζεσαι. Και δεν είσαι μόνος. Ένα απελευθερωτικό, δυνατό τρέξιμο. Τεράστια βήματα. Θαρρείς θα πετάξεις. Και ναι˙ πετάς. Σταδιακά και ξαφνικά ταυτόχρονα. Αυτή η μοναδική συνύπαρξη στο πέταγμά σου αυτό. Χαίρεσαι, πρωτόγνωρα βιώματα. Χαίρεσαι, γιατί νομίζεις πως πετάς με δική σου δύναμη.

Και έρχεται η στιγμή που βλέπεις ποια χέρια σε σηκώνουν και στον αέρα σε κρατούν μακρυά από όλους κι απ’ όλα, για να ανακαλύπτεις το νόημα της ύπαρξής σου!

Περνάς τόπους που νόμιζες ότι ποτέ δε θα μπορούσες να δεις, κάποιους δε μπορούσες καν να ονειρευτείς ότι υπήρχαν. Τοπία υπέροχα, από τόσο ψηλά. Και κάποιες φορές χαμηλώνεις για να τα δεις καλύτερα. Μα το καλύτερο απ’ όλα˙ επάνω Του. Σε αυτά τα όμορφα, δυνατά, τρυφερά χέρια, με το χαρακτηριστικό σημάδι πάνω τους. Και τα μάτια Του να σε κοιτάζουν συνεχώς. Ω ναι, Του ανήκω.

Elizabeth Dabney

Elizabeth Juanita Dabney (1???-1967) was a young, unknown woman when she set her heart to live a consecrated life before the throne of heaven. Not much is known about her life outside of her ministry. Elizabeth’s father died when she was young, but her mother was determined to instill in her the values of a life in God. Dabney married a very successful singer, and they pursued a self-centered lifestyle, traveling from city to city “free from responsibilities.”1 However, it was not long before this made life utterly miserable for both of them.

Dabney’s husband had been running from a call to preach the Gospel since he was five years old, when he used to preach to sticks on the ground. Through a series of shakings in the lives of this young couple—which included several unnatural plagues of roaches, tremors on a train, and serious prophetic words—Dabney’s husband accepted his call to preach the Gospel. Elizabeth wanted her husband’s ministry to have a meaningful impact in their city and personally, she wanted “to go to that place where Christian women went in the ancient days.”2 Dabney longed for the revelation of Jesus to be made manifest in her heart.

Feeling an expectant burden from the Lord, Dabney entered into a three-year period of consecration during which she gave herself to day and night prayer along with extended periods of fasting and Bible study. She said, “I never permitted anything to interfere with my conversation with God. I suffered. The flesh on my bones was numb; I fasted, not eating or drinking natural food, but I had a direct supply from heaven.”3

Dabney had to press into the Lord, because the enemy repeatedly tried to discourage her, using other believers to convince her that she was too radical. It was during those times that Dabney testified of the Lord, “He amused me with the Scriptures, and He supported me with His arms.”4 Through the power of the Holy Spirit manifesting in prayer meetings, some of Dabney’s most vocal critics witnessed miraculous healings take place in the lives of their own families. Chemically burned eyes were completely restored, and dead men were brought back to life.

During her time of consecration, the Lord brought a number of inquiring minds alongside Dabney. Her abandonment to God attracted the attention of those around her. Elizabeth took those inquiring minds under her wing and nurtured and discipled them. She said, “If an individual had a pure heart, and wanted to sacrifice time and sleep to pray with me, my heart and soul encouraged him to do so.”5

When her three-year period of consecration ended, the Lord appeared to her in a furnace and said that He had anointed her in the place of prayer and that anywhere she traveled with her prayer ministry, many people would be saved. He told Elizabeth that the nations would gather with her to pray and that she must be mindful of the dangerous deception of popularity and prosperity. Dabney began traveling all over America, and the Lord confirmed His Word to her by establishing the testimony of Jesus in the hearts of thousands of men and women, old and young. The local church that her husband had been shepherding for years also experienced tremendous growth, and a gift was given to them in the form of a beautiful new facility completely paid for in advance called The Garden of Prayer.

Dabney’s prayer ministry continued to flourish at The Garden of Prayer, and thousands of people were added to the Kingdom in an atmosphere that was “pregnant with the presence of God.”6 The Lord also manifested His glory through the healing of thousands of people from all manner of sickness and disease. This fascinating testimony of Jesus on the earth was simply the overflow of the life in prayer of a young African American woman who set her heart apart to live a consecrated life to the Lord.

Read more biographies here

Προφητική Διακονία

Μπορείτε να διαβάσετε το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά εδώ 

Διεθνής Οίκος Προσευχής στην πόλη του Κάνσας

Mike Bickle

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ

Ι.  Η παγκόσμια έκχυση του Αγ. Πνεύματος στο τέλος των καιρών, κατά την προφητεία

17 «Και κατά τις έσχατες ημέρες, λέει ο Θεός, θα ξεχύσω από το πνεύμα μου επάνω σε κάθε σάρκα· και θα προφητεύσουν οι γιοι σας και οι θυγατέρες σας, και οι νέοι σας θα δουν οράσεις, και οι πρεσβύτεροί σας θα δουν όνειρα· 18 κι ακόμα, επάνω στους δούλους μου κι επάνω στις δούλες μου κατά τις ημέρες εκείνες θα ξεχύνω από το πνεύμα μου, και θα προφητεύσουν·20 και ο ήλιος θα μετατραπεί σε σκοτάδι, και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου η μεγάλη και επιφανής. (Πράξεις 2:17-20)

Willing to be lonely

Willing to be lonely

Θάνατος, ανάσταση.

Αν λοιπόν αναστηθήκατε μαζί με το Χριστό, τα άνω ζητάτε, εκεί όπου ο Χριστός κάθεται συνεχώς στα δεξιά του Θεού˙ τα άνω φρονείτε, όχι όσα είναι πάνω στη γη. Γιατί πεθάνατε και η ζωή σας είναι κρυμμένη μαζί με το Χριστό μέσα στο Θεό.                                  Κολοσσαείς 3:1-3 


Τι σημαίνει πεθαίνω κάθε μέρα; Μου το υπενθυμίζω κάθε μέρα. Ναι, πέθανα, αόριστος, τετελεσμένο, αλλά ταυτόχρονα εξελίσσεται, είναι κάτι προοδευτικό!

Πεθάναμε με το Χριστό και είμαστε κρυμμένοι μέσα στον Θεό..

Για πάντα!

Σταυρώνω το είναι μου καθημερινά και νιώθω μια ελευθερία που ξεπερνά κάθε νου.
Σταυρώνω επιθυμίες, σκέψεις, λογικές συνιστώσες που στην πορεία με αποπροσανατολίζουν, απ' το μονοπάτι με βγάζουν.
Βαθύτερα νερά μαζί Του ανακαλύπτω. Κι εγώ που νόμιζα πως πατώνω.... Κάπου φτάνεις και συνειδητοποιείς πως δεν πατώνεις. Μα η άνωση είναι δική Του.

Κρατώ το ζυγό Του, το δικό Του φορτίο, κι όχι το δικό μου, της κοινωνίας, των επιταγών της μόδας ή του συστήματος.
Ξεσκίζω κάθε τι που δεν Τον υψώνει, χωρίς συμβιβασμούς κι ανακαλύπτω την αληθινή απόλαυση - που δυστυχώς δε μου τη δίδαξαν από φόβο.. Τι εξαπάτηση αυτός ο φόβος. Αληθινή ζωή ΜΟΝΟ μαζί Του υπάρχει, πουθενά αλλού και επ' ουδενί μοιρασμένη.

Κι αν αυτό κάποιοι το λένε αλαζονεία, λυπάμαι. Ο δούλος δεν τολμά στιγμή να επαίρεται στην αναξιότητά του. Η χάρη του Κυρίου του τον ικανώνει να ζει να Τον υπηρετεί. Με τι δύναμη να Τον υψώνω αν δε με συντηρεί; Όταν ξεμακραίνω, συντρίβομαι. Τον έχω ανάγκη. Τα πάντα Αυτός μου τα δίνει. Απ' Αυτόν έρχονται και σ' Αυτόν πηγαίνουν!

A dead loss

It's a dead loss. 

There's no point.

Show no love. Do nothing. Just stare at nowhere.

There's no hope, no answer to any of our questions.

Just live the moment. Do whatever really comes to your mind.

You've got nothing to lose, just to gain moments, experiences lasting for some time and then...

This is all you can see. Reality is a hallucination.. Your reality is what matters the most. What you make. What you make happen. Dreams coming true...

LOVE. Why? What's the point? What's the ultimate goal of such a notion which consists of so many single acts..  


Taking a deep breath and looking above.

The dark unending sky, the moon, the stars, the few clouds..
Stop for a moment and consider all you are, all He has done for you, everything you can be in Him. In His love. Forever in His love!

Πιο χαμηλά

Πόσο πιο χαμηλά; ρωτούν όλοι.

Οι μέρες θα δείξουν, Ο χρόνος.

Ο καιρός περνάει, οι εξελίξεις συνεχείς,

Η προσευχή συνεχίζει; Πόσο υψώνουμε το λαό τον Ελληνικό στο θρόνο του Θεού μπροστά; Χαμένες οι προσευχές δεν πάνε και αυτό αποδεικνύεται συνεχώς σε αναρίθμητες ζωές ανθρώπων παντού.

Προσευχή. Έχει τόση δύναμη. Κι έπειτα να έρχονται οι εξελίξεις.

Πρώτα προσευχή, έπειτα ιστορία. Έτσι είναι η σωστή σειρά!

National turmoil - alert!

I 'm afraid we 're going from bad to worse as a country...

I received an email a few minutes ago! Have a look!

Please pray with us
 
- When people rioted a few years back, burning and crashing everything I 
did not worry. When in the beginning of the crisis some employees were 
accidentally burned to death I was a bit worried. Nowadays, I am finally 
really worried. After some robbers killing somebody to get his camera 
that meant to shoot the birth of his child, right wing groups started 
attacking immigrants indiscriminately. They even barged into houses. 
Next a random bypasser was killed simply because his was foreigner. Now 
these events escalate from both sides... they both feed from reasons 
that can easily lead to a wider outbrake of violence.
At the same time there is a lot of resentment towards police that has 
abandoned whole areas of Athens so that it is not safe to go through 
them even in day light. It also happens that police fatally injured a 
couple of protesters while they were unable to be of threat. Hence, 
people are angry that instead of being protected they are injured when 
they protest against injustices.
The situation is highly inflammable and it does not take much for things 
to totally get out of control. These days we see a glimpse of that!
 

"Tαβάνια"

Δεν κρατήθηκα... Σας παραθέτω απόσπασμα από ένα μήνυμα που έλαβα από έναν αγαπητό φίλο και αδελφό:

Δεν ξέρω ποια είναι τα "ταβάνια" που εσείς ή άλλοι γύρω σας θέτουν στην 
ζωή σας. Τι είναι αυτό που οι άλλοι λένε ότι δεν μπορείτε να κάνετε...
 
Θέλω να ξέρετε ότι προσεύχομαι για τον κάθε ένα από εσάς.
Προσεύχομαι για την χάρη του να ανακαλύψετε αυτό που δεν μπορείτε να ΜΗΝ 
κάνετε στην ζωή σας!
 
Οι ζωές όλων μας είναι γεμάτες με πολλά, αλλά ανεξάρτητα από συνθήκες, 
δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να συγκριθεί με το να ξυπνάς το πρωί και 
όλο σου το είναι να συμμαρτηρεί ότι εκπληρώνεις τον σκοπό της ζωής σου!
 
Αυτή είναι η ευχή μου για εσάς. Για αυτήν την πληρότητα ζωής που μόνο 
Εκείνος μπορεί να προσφέρει και μόνο όσοι Τον εμπιστεύονται πρακτικά, 
βιώνουν.
 
Είθε η δύναμη της δικής Του αναστάσεως να συντηρεί πραγματικά 
αναστημένες ζωές, ξεχειλίζοντας στον καθένα γύρω μας!
 

Ο Iησούς Χριστός σώζει: Ομολογία Β.Γ.Μ.

Ο Iησούς Χριστός σώζει: Ομολογία Β.Γ.Μ.: "Γεννημένη σε ένα χριστιανικό περιβάλλον, με αρχές βασισμένες στη Βίβλο και πολλή αγάπη και στοργή. Παρατηρώντας χαρακτήρες, ζωές και ιστορίε..."

Έρωτας αλά Ελληνικά..

Πόσο Τον αγαπώ. Πόσο Τον αγαπώ! Όλα συνοψίζονται στη σχέση μου μαζί Του. Πόσα υποκατάστατα ψάχνω... Πού Τον αναζητώ; Γιατί;


Έρωτας, λένε, είναι η αιτία.
Τον ψάχνω στις λέξεις, Τον ψάχνω παντού. Τον ψάχνω σε άδεια νοήματα, μα δεν είν' εκεί.


"Έρωτας αλά Ελληνικά" ή αλλιώς "My Life in Ruins", η ταινία που μόλις είδα.
Και τι αίσθημα μου αφήνει;...

Για να ξαναγεννηθείς, να μεταμορφωθείς ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να ερωτευθείς...! Είναι απαραίτητο. Χωρίς έρωτα και πάθος η ζωή σου δεν κινείται. Διαλέγεις τι θες να ερωτευθείς, τι θες να αγαπήσεις. Επιλέγεις. 

Σε τι θα δοθείς; Τι θα κυνηγήσεις; Ποιό πρόσωπο θα ερωτευθείς; Με ποιόν θα ταυτιστείς; Με ποιόν θα θες να ενώσεις τη ζωή σου, να ταυτιστείς;

Τι είναι η αγάπη χωρίς όρια;
Μπορείς να μου τη δείξεις;
Μπορείς να μου τη ζωγραφίσεις;


Κι από έρωτα λιώνεις... Από έρωτα τα κάνεις όλα... Ξελογιάζεσαι... Και δε ντρέπεσαι.. Δεν κολλάς σε τίποτε... Μονάχα προχωράς και το αφήνεις να σε συνεπάρει..
Αλλιώς είσαι κρύος, παγωμένος.
Μια ζωή γλυκανάλατη, τσιτωμένη, η ζωή χωρίς έρωτα.. και χωρίς θυσία.


Υ.Γ. Ευελπιστώ τις σκέψεις μου αυτές κάποιοι από εσάς να τις καταλάβετε. Σίγουρα όχι όλοι, αλλά κάποιοι....

Thoughts: Η ιστορία ενός φύλλου (απόσπασμα από την εργασία μ...

Thoughts: Η ιστορία ενός φύλλου (απόσπασμα από την εργασία μ...: "1) Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα φύλλο όμορφο και πολύ πράσινο. Το έλεγαν Άκη. Ο Άκης ο φυλλαράκης είχε πολ..."

tromaktiko: Πέθανε 11χρονος από το «παιχνίδι του πνιγμού!»

tromaktiko: Πέθανε 11χρονος από το «παιχνίδι του πνιγμού!»: "Ένα 11χρονο αγόρι από το Michigan στο Detroit της Αμερικής βρέθηκε νεκρό στο δωμάτιό του, αφότου έχασε τις αισθήσεις του και πέθανε από ασφυ..."

tromaktiko: Χριστού..γέννα

tromaktiko: Χριστού..γέννα: "Χριστούγεννα... Καταναλωτισμός, πολύ φαί, γέλια, αστεία, τραπεζώματα, ζωάρα.... αλά ελληνικά!"

Mom's voice plays special role in activating newborn's brain

Mom's voice plays special role in activating newborn's brain

To χαμομηλάκι: ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

To χαμομηλάκι: ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: "• Στην Ελλάδα υπάρχουν πέντε φυλακές ανηλίκων: Τέσσερις για αγόρια (σε Αυλώνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο και Κασσαβέτεια) κ..."